10 Yıl Sonra Geri Dönen Eski Sevgili

Merhabalar,

Blog açmanın en güzel yanı dertleşiyor gibi, birilerine anlatıyor gibi paylaşımda bulunmak sanırım.

Benim hikayem şu günlerde aklımı çokça meşgul eden eski bir ilişki üzerine.

10 yıl önce, üniversiteye başladığım ilk günlerde tanıdım O'nu.



Sınıf arkadaşımın abisiydi.

Bir film projesi için bir araya geldik.

Alsancak'ta bir cafe'de toplanacaktık film ekibi olarak.

Film dediysem 35mm falan değil kısa öğrenci filmi.

Neyse uzun boylu, geniş omuzlu, yanık tenli kısık gözleri ile gülümseyen o güne kadar benim için dünyanın en yakışıklı insanı girdi içeriye.

Siyah bir gömlek giymiş, kolları kıvrıktı. Buz mavisi kot pantolonu hala aklımda.

İlk görüşte aşık oldum tabii, ilmek ilmek hafızama işledim görüntüsünü.

Çekmek istediği filmi anlatmaya başladı, o konuştu ben sadece dinledim. Sırılsıklam aşık olmuştum.

O zamanlar pek bir stalklama şansın yok tabii.En fazla msn'den ekleyebiliyorduk.

Konuşmaya başladık, film çekildi. Ama ben çekimler boyunca büyüttüm ona olan aşkımı. Hayran oldum. O'da ilgimi anladı ve sonunda yakınlaşmaya başladık. 2 ay kadar devam etti ilişkimiz, hayatımın en güzel an'larını yaşadım. Sonra bir gün bir telefon ile gidiyorum ben dedi.

Yurt dışında iyi bir iş ayarladım, anla beni lütfen dedi ve bu son konuşmamız oldu.


Tabii ki dünya başıma yıkıldı. Günlerce ağladım, telefonu kapalıydı ve msn'ini kullanmıyordu.

Çok acı çektim beni sevmeyen birinin ardından. Sevse bu şekilde terk edip gitmezdi.



Sonrasında hayat devam etti. Başka birilerini sevdim ama insanın içinde bir ukde kalır ya o yara izi hiç kapanmadı bende.

10 yıl boyunca hiç kimseye adını anmadım bir daha. Öldü saydım, yok saydım.

Taa ki Facebook üzerinden gelen bir mesaja kadar.

Yaşıyormuş :)

Merhaba, müsaitsen konuşabilir miyiz?

Dünyanın en saçma mesajı. Hiç bir şey olmamış gibi aramak istiyordu.

Çok merak ettim bu arama isteğini ve kabul ettim. Facebook üzerinden aramasını gerçekleştirdi.

Heyecandan sesi titriyordu, bense her an bayılabilirdim.

Bu kadar zaman sonra sesini duymak çok garipti.

İşin garipliğinin farkındaydı ama aylardır konuşmamak için frenlemiş kendini.

Öyle söylüyordu.

Evlenmiş, bir çocuğu olmuş ama bir türlü iş hayatında başarılı olamamış ve mutsuzmuş.

Yani beni uğruna terk ettiği hayalleri gerçekleşmemiş. Üzüldüm onun adına.

Ve şimdi bana eşinden ayrıldığını, beni sevdiğini söylüyor.